تبليغاتX
رفاقت تعطیل
نيست ياری تا بگويم راز خويش ناله پنهان كرده ام در ساز خويش

 

آخرین پستم در مورد تبریز

 

          

میدان ساعت تبریز 


شاه گلی (الگلی)


ارک علیشاه


مجتمع تفریحی باغلار باغی


 

سردار ملی وسالار ملی


 

+ نوشته شده در  شنبه یکم اردیبهشت 1386ساعت 22:52  توسط هادی  | 

کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود مهرش

ولی آهسته میگویم الهی بی اثر باشد

 

 

 

مست بودم، مست عشق و مست ناز

مرغی آمد قلب سنگم را ربود

بس كه رنجم داد و لذت دادمش

ترك او كردم، چه می دانم كه بود

  مستيم از سر پريد، ای همنفس

بار ديگر پر كن اين پيمانه را

خون بده، خون دل آن خود پرست

تا بپايان آرم اين افسانه را

 

 

 

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست

گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

دیر است که از خانه قربان جهانم

بر سقف فرو ریخته ام چلچله ای نیست

 

 

                  من ازین پس به همه عشق جهان میخندم 

 

                       به هوس بازی این بی خبران میخندم

 

                      هرکه آرد سخن از عشق به آن میخندم

 

                         خنده من از گریه غمگین تر است

 

                      کارم از گریه گذشته است به آن میخندم

 

 

در مشرق عشق دشت خورشید تویی

 

در باغ نگاه   یاس امید تویی

 

در بین هزار پونه آنکس که مرا

 

چون روح نسیم زود فهمید تویی

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم اسفند 1385ساعت 18:46  توسط هادی  | 

روزیکه خاک دشت بلا موج خون گرفت

رنگ شفق از آن فلک آبگون گرفت

روزیکه شد شکسته عمود خیام دین

سستی اساس قاعمه کاف و نون گرفت

***

عالم به شاه عالمیان نوحه میکند

در ماتمش زمین و زمان نوحه میکند

ذرات کاینات به ماتمسرای او

هر یک به صد هزار زبان نوحه میکند

                                                                     استاد عابد


گر خانمش قیامت دنیا بعید نیست

این رستخیز عام که نامش محرم است

جن و فلک بر آدمیان نوحه میکند

گویا عزای اشرف اولاد آدم است

***

حلال جمیع مشکلات حسین است

شویندهء لوح کاینات حسین است

ای شیعه تو را چه غم از طوفان بلا

جایی که سفینه النجا  حسین است

***

                                                   محتشم کاشانی


صد شور و نوا ، زنینوا آوردم

یک ماه ، به روی نیزه‌ها آوردم

بر روشنی تیره دلان کوفه

یک قافله غم ، زکربلا آوردم

                                                                                 محمود تاری

***

مرگ از تو هزار آبرو بگرفته است

آتش به دل جام و سبو بگرفته است

زان بادة خونین که تو بر لب زده‌ای

از خون تو شمشیر ، وضو بگرفته است

                                                                                                      سید هاشم نبی زاده

***

از راز شهادتش خبر داشت حسین

هفتاد و دو واژه در نظر داشت حسین

از بهر سرودن یکی قطعة سرخ

آن روز که آهنگ سفر داشت حسین

***

                                                                                       علیرضا دهقانیان

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385ساعت 22:30  توسط هادی  | 

السلام و عليک یا اباعبدا... یا ثارا... وابن ثاره والوتر الموتور... وعلی الارواح التی حلت

 بفنائک علیکم منی سلام ا... ابدا ما بقیت و بقی اللیل والنهار...

نام : حسین (سومین امام که به امر خداوند تعیین شده است )
کنیه :ابوعبداللّه
لقب : خامس آل عبا، سبط، شهید، وفى، زکى
پدر : حضرت على ابن ابى طالب (ع)
مادر: حضرت فاطمه زهرا (س)
تاریخ ولادت : شنبه سوم شعبان ، سال چهارم هجرى
مکان ولادت : مدینة النبی
مدت عمر : ۵۷ سال
علت شهادت : پس از روى کار آمدن یزید، امام که او را نالایق می‌دانست تن به ذلّتِ بیعت و سازش با او نداد و براى افشاى او به فرمان خدا از مدینه به مکه و سپس به طرف کوفه و کربلا حرکت کردند. سرانجام نیز به همراه یاران خود با لب تشنه توسط دشمنان اسلام شهید شدند.
قاتل : صالح بن وهب مزنى ، سنان بن انس و شمر بن ذى‌الجوشن ، (لعنت خدا بر آنها باد)
زمان شهادت : جمعه دهم محرم سال ۶۱ هجرى
مکان شهادت و دفن : بیابان کربلا

 


باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین

بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است...

۷۲ شمع برای ۷۲ سر بریده ی مظلوم


دوش خواب ديدم كربلا در كام ماست...

 آن همه دلاوري درياد او انجام ماست...

پيرو آن يار عاشق گونه فرزانه شديم ...

 سوي اودرگيرمعشوقي و پيمانه شديم...

 خاك كويش را نموديم مهر خويش...

 ياد اورا حك نموديم عطر خويش...

 آن يگانه يار شبهاي عبوديت ما...

 كعبه عشق و ستاره چشمكش نيت ما...

 مست او گشتيم در عين خرابات وجود...

واله وشيدا چنان سرمست از جام عبود...

جنگ كرديم در ميان كربلاي جان وتن...

 عاشقيها سر زد از اوج شكوه ما ومن...

 چو نبردي در فراسوي همو شط الفرات..

. رنگ خون درياي جان گشت دران فصل البرات...

 عاقبت نقشش زديم بر دل چنان زنجيروار...

 پر كشيديم سوي شمع محفلش پروانه وار!!

                      

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم دی 1385ساعت 15:11  توسط هادی  | 

منتظرم باشید باز هم آپ دیت میکنم

یا حسین

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1385ساعت 14:6  توسط هادی  | 

الهی هب لی کمال الانقطاع اليک ...

خودم دیدم به روی خاک تنها  ................. به خون آغشته گردیده بدنها

خودم دیدم چه گلها گشته پرپر......................کنار هم تن آن بیکفن ها

خودم دیدم نشسته گرد غربت ........................... به دامان همه دور از وطن ها


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1385ساعت 14:3  توسط هادی  | 

این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست

این چه شمعیست که عالم همه پروانه اوست

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1385ساعت 21:31  توسط هادی  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 22:17  توسط هادی  | 

دست در دست من گذاشت، نشست، میخندید
 
گرچه دیدم که داشت میشکست، میخندید
 
گفتم: برو! برایت بسیار مثل من هست
 
بغض کرد و گفت: البته هست! و میخندید
 
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 22:5  توسط هادی  | 

بشنو اين نکته که خود را ز غم آزاد کني

خون خوري گر طلب روزي ننهاداه کني

 آخرالامر گل کوزه گران خواهي شد

  حاليا فکر سبو کن که پر از باده کني

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم دی 1385ساعت 21:56  توسط هادی  |